“Sigarayı bıraktım artık ÖZGÜRÜM”


Sizlere sigarayı nasıl bıraktığımdan ve süreç içindeki gözlemlerimden bahsetmek istiyorum. Peki sizce bu bağımlılığı bir dönüştürücü yol olarak kullanabilir miyiz? Bu sayede istemediğimiz başka şeylere karşı da direnç kazanabilir miyiz?

Yaklaşık 11 yıl boyunca sigara kullandım. Başlangıçta ilk 5 yıl her gün 1 paket sigara içiyordum(2008-2019). Hatta günde bir paketten az içenlere neredeyse özeniyordum. Sonra tütün sarmak diye bir şey çıktı ve bunu biraz araştırdıktan sonra kullanmaya başladım. İşte 2 haftaya kalmadan bir paket tütün bitiriyordum. Özellikle düzensiz yaşam ve alkol ile bazen aştığı da oluyordu.

Düzenli çalışma saatleri olan bir işe başlayınca sigarayı azaltabiliyordum. Tütün, etkili ve doyurucu bir şey olduğundan çok az içmeye başlamıştım, hatta bu yüzden rahatlıkla bırakabileceğimi düşünüyordum. Ve bir çok deneme sonucunda kolay olmayacağını anladım. Zamanında nikotin sakızı, elektronik sigara gibi destekleyici ürünlerle de girişimlerim oldu ama maalesef işe yaramadılar.

Dolayısıyla sigarayı bırakmak için sadece istemek yeterli değilmiş, bir şeyler yapmak gerekiyormuş ve bunu 2017 de başladığım yoga yolculuğumda anladım. Ne zamanki enerjimi doğru-istediğim- yerlere aktarabildim o zaman istediğim şeyleri yaparak hem mutluluk hem güç buldum.

Çevremdeki insanlar: “Eh yogaya başladın artık yeşilaycı kesilirsin başımıza” dediklerinde ne alakası var diye tepki veriyordum. Aslında o anda gerçekten öyle bir isteğim yoktu. Sigaramı da içiyordum yoga mı da yapıyordum. Her yoga yapan sigarayı bırakacak diye bir kaide yok sonuçta. Buradan da anlaşıldığı gibi öyle çokta bırakmak gibi bir derdim yoktu çünkü zaten sigara içmeyi günde 4 e indirmiştim. Günün belirli zamanlarında sigara içiyordum. Bu da kısmen yeterliydi. Bu arada birkaç bırakma denemesi daha yapmışlığım var ama en fazla 3 gün dayanabilmiştim.

Vel hasıl ne oldu da sigarayı bıraktın derseniz: 23 Nisan 2019’da yine bademciklerim şişti-her yıl en az 3-4 kez şişer zaten-. 3-4 gün yattım. O arada o halimle bile günde 1 sigara içtim. O içtiğim sigara bana çok anlamsız gelmişti.
Zaten hastalık nedeniyle de içemiyordum, zorlamadım kendimi ve bir kaç gün sonra toparlandım. Artık normale dönmüştüm ve bırakmak için bir deneme daha yapma vaktiydi. Başladım internetten araştırmalar yapmaya. Bloglarda; “Herkes hastayken kendini sigarayı bırakmış sanar ama 1 hafta sonra yine başlar” gibi yazılar okudum. Hadi bir değişiklik olsun ve ben bırakayım dedim. Sonra alışkanlıklar nasıl bırakılır diye de tonca araştırma yaptım.- Bu kısımlar kendimi bu işe inandırmak için kaynak toplamaya yönelikti yani bırakmanın birinci aşaması:)-

Tüm bunların sonucunda tekrar sigara içebilirdim aslında o zaman niyetim de tamamen sigarayı bırakmak değil irade jimnastiği yapmak gibi bir şeydi. İşte araştırmalar sonucu bir alışkanlıktan vazgeçme süresi 23 gün müymüş neymiş başladım takvimde gün saymaya. Tabi bu süreçte sigarayı nasıl içmiyorum biliyor musunuz? Duman yerine nefes çekiyorum içime. Kriz anlarında bolca su içiyorum nefesim kesilene kadar dikiyorum bardağı.

Bunları başarabilmeyi evet yogaya borçluyum çünkü o sayede nefes tekniğini öğrenmiştim işte onu kullanıyorum, kafamın üstünde dururken nefesim düzene giriyor gibi bir bilgi girmiş kafama sürekli kafamın üstünde duruyorum:), sakinleşmek için akışlar yapıyorum vs. Hiç biri olmazsa kendimi yatağa sokup krizimi uyuyarak atlattığım da olmuştur. Daha önceki denemelerimde sinir durumunu kontrol edemiyordum, resmen kişiliğim değişiyordu günlük hayatıma olan yansımaları yüzünden de en iyisi sigara içeyim de geçsin bu durum diyordum. Bu sefer öyle olmadı sanırım bunu da yoganın sinir sistemime getirdiği dengeye borçluyum. Yine normal yaşamımda çok sinir git gelleri yaşadım ama atlatabildim ve ya meditasyon ile hafiflettim. Neyse baktım idare ediyorum, devam ettim. Bununla birlikte hayatımdan bir türlü çıkaramadığım ve çıkarmam gereken insanları da çıkardım. İlk günler hiçbir arkadaşımla görüşmedim. Amacıma kitlendim ve bir rutin ile 10 günü atlattım. Alkol de kullanmamıştım bu süreçte. 23 güne çok yaklaşıyordum ve çok mutluydum ki bir arkadaşımla görüştüm. O gün 1 bira 1 yarım sigara içtim. Etkileri inanılmazdı resmen sarhoş oldum gibi başım döndü falan ama keyif almıştım.

Tabi ertesi gün takvimimle bakışıp pişman olmuştum. Yarım sigara yüzünden 23 günlük perhizi bozmuştum. Hadi kendime ceza bu 23 gün yeni den başlayacak şimdi dedim. Saymaya en baştan başladım. Bir de sigara yerine hala yemeyi çok sevdiğim POLO şekerimi koydum. Bazen canım çok sigara istediğinde yarım paketi yuttuğum oluyordu.

Neyse başladım kendimi ve nefesimi izlemeye, normal bir insan nefes alırken zorlanır mı? İşte kriz anlarında gelen nefes darlığı moral bozuyordu. Bu resmen kendi doğama zarar vermekti –yavaş yavaş bunu da anlıyordum-. Derin nefes çalışmaları ile bu problemi aştım. Sporun katkısı çok çok büyük. Bu şekilde günler geçti en son takvimi işaretlemeyi bırakmışım ve etraftaki masalarda sigara içenler beni gerçekten rahatsız ediyordu, o hale gelmiştim.

Sabah kalktığımda ağzımın içinde o kötü tat yoktu artık. Bu da beni ayrıca mutlu ediyordu. Bunun gibi bir çok mutluluk gelmeye başladı. Yokuş çıkarken yaşımın hakkını vererek çıkıyorum, sıktığım parfüm kokusu gün sonunda hala duruyor vs :)…Spora ve sağlıklı yaşama daha çok yaklaştım ve her şey tabii ki çok güzel oldu.
Takvimi işaretlemeyi bıraktıktan sonra 4-5 ay sigara hiç içmedim. Ama bu süreçte evde hep sigaram vardı. Mücadele döneminde kimseye sigarayı kesin bıraktım edalarıyla gezmedim. Sadece süreci deneyimleme hevesimin keyfini çıkardım.
Son durum, 1 yıldır sigara içmiyorum. Tek tük arkadaşlarımla oturduğumda ve irademin sağlam olduğunu bildiğim anlarda belki bir keyifli bir sigara ya da puro içiyorum. Bazen onu yaparken de sigarayı yarı da söndürüyor ve içmiyorum gibi böyle denemelerden de geçirdim kendimi. 

Sonuç olarak yaşadığımız bu sistemde her insan sigara içme potansiyeline sahip, yalnız hayatının iplerini elimize almazsak ve kendimizi salarsak otopilot halinde her şeye bağımlı olma durumumuz var; sistemin de getirisiyle maalesef maddi, manevi kendimizi tüketir halde yaşıyoruz.

Ben bundan sonra sigaranın ya da herhangi bir bağımlılık yapacak şeyin beni kontrol altına almasına izin vermiyorum. En temelde bilmemiz gereken şey çok değerli olduğumuz ve farkında değilsek bunun farkına varmamız gerektiği.

Zamanında sigarasız nasıl yaşanır diye sorarken şimdi her nefeste özgürleştikçe, özgürleşiyorum…

Darısı tüm bağımlılara,

Sevgilerimle,


Beğendiysen Paylaş

Bu Hikayeye İfaden Ne Olur?

İğrenç İğrenç
0
İğrenç
Sende mi ? Sende mi ?
0
Sende mi ?
Kahretsin Kahretsin
0
Kahretsin
Şapşal Şapşal
0
Şapşal
Aşk Dolu Aşk Dolu
0
Aşk Dolu
Komik Komik
0
Komik
İlginç İlginç
0
İlginç
Mükemmel Mükemmel
0
Mükemmel

One Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir